Geschiedenis van het duiken

Klik op de tijdbalk:

415 voor Christus
Griekse duikers worden ingezet om schepen aan te vallen in Syracuse.
± 360 voor Christus
Aristoteles schrijft in zijn werk Problemata over duikers die gebruik maken van containers met lucht om langer onder water te kunnen blijven. Verder beschrijft hij in hetzelfde werk een duikklok die door Alexander de Grote zou zijn gebruikt tijdens het beleg van Tyrus (in het huidige Libanon).
77
Plinius de Oudere maakt melding van het gebruik van luchtslangen door duikers.
1500
Leonardo da Vinci ontwerpt de eerste SCUBA (Self-Contained Underwater Breathing Apparatus). Er is geen bewijs dat Da Vinci deze SCUBA ooit daadwerkelijk heeft gebouwd. Hij lijkt zich uiteindelijk te hebben toegelegd op het verfijnen van de duikklok.
± 1531
Guglielmo de Lorena maakt als één van de eersten gebruik van een duikklok om een duik van een uur te maken.
1660
De Engelse natuurkundige Robert Boyle bestudeert de natuurkundige eigenschappen van perslucht, resulterend in de Wet van Boyle. Deze wet beschrijft de invloed van drukverschillen op het volume en de dichtheid van gassen. Aangezien er onder water grote drukverschillen optreden, is deze Wet van groot belang voor duikers.
1679-1680
De Italiaanse natuurkundige Giovanni Borelli ontwerpt een rebreather, een systeem waarbij de uitgeademde lucht met behulp van chemicaliën wordt omgezet in lucht die opnieuw kan worden ingeademd.
1690
Edmund Haley (beter bekend van Haley's comet) ontwerpt een duikklok die wordt beschouwd als de voorloper van de moderne duikklok. In deze duikklok blijft hij 90 minuten onder water.
1715
John Lethbridge is één van de eerste succesvolle bergingsduikers. Met behulp van een duikklok bergt hij talloze schatten uit scheepswrakken voor de kust van Groot-Brittannië en Zuid-Afrika.
± 1772
De Fransman Dr. Freminet duikt in een leren duikpak met koperen helm. Deze "machine hydrostatergatique" bestaat verder uit een luchtreservoir dat via slangen met de helm is verbonden.
1860-1865
Benoit Rouquayrol en Auguste Denayrouze ontwerpen de eerste werkende ademautomaat met vraagsysteem, de voorloper van de Aqualung. Het systeem wordt ook gebruikt door kapitein Nemo en de bemanning van de Nautilus in Jules Verne's 20.000 mijlen onder zee.
1869-1883
In New York wordt de Brooklyn Bridge gebouwd. Veel werklieden krijgen ziekteverschijnselen nadat ze lange tijd hebben doorgebracht in hogedrukcaissons die in de rivierbedding zijn geplaatst. Hun ziekte wordt "caissonziekte" genoemd. De oorzaak van caissonziekte wordt in 1880 door de Franse natuurkundige Paul Bert vastgesteld.
1893-1900
Louis Boutan neemt de eerste onderwaterfoto's, waarbij hij ook gebruik maakt van kunstlicht. Hij publiceert een handboek voor onderwaterfotografie, La Photographie Sous-Marine.
1910
J.S. Haldane ontwikkelt een procedure ter voorkoming van decompressieziekte (caissonziekte) en publiceert de eerste vijf duiktabellen.
1915
De broers Williamson maken de eerste onderwaterfilm, 20,000 Leagues Under the Sea. Het kost anderhalf jaar om deze film zonder geluid te maken. De onderwateropnamen worden op de Bahamas gemaakt.
1930-1934
William Beebe en Otis Barton maken verschillende duiken in de Bathysphere. In 1930 komen ze bij Bermuda tot een diepte van 427 meter, in 1932 komen ze tot 661 meter, in 1934 tot 925 meter.
1942-1945
Jacques Yves Cousteau maakt zijn eerste onderwaterfilm, Par Dix-Huit Metres De Fond. Deze film maakt hij met behulp van een snorkeluitrusting, zonder duikapparatuur. In 1943 ontwikkelt Cousteau de "Aqualung", een ademautomaat met vraagsysteem. De Aqualung vormt de basis van alle moderne duikapparatuur. Vanaf 1945 wordt de Aqualung in Frankrijk in productie genomen.
1950
Jacques Yves Cousteau koopt het onderzoekschip Calypso. In 1951 vertrekt hij op zijn eerste expeditie, naar de Rode Zee.
1953
Dr. Hugh Bradner ontwikkelt en introducteert het zogenaamde "natpak" gemaakt van neopreen.
1954
Al Tillman en Bev Morgan ontwikkelen het eerste officiële opleidingsprogramma voor sportduikers.
1956
Jacques Yves Cousteau wint de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes voor zijn film Le Monde Du Silence (The Silent World).
1966
Ralph Erickson en John Cronin zetten de Professional Association of Diving Instructors (PADI) op, een organisatie die zich bezig houdt met opleidingen voor sportduikers.
1975
Na 15 jaar komt de groei in de duikindustrie tijdelijk tot stilstand als gevolg van de film Jaws van Steven Spielberg. De film veroorzaakt een zodanige angst voor haaien dat mensen massaal uit het water blijven. Ook de vervolgfilms, Jaws 2 in 1978 en Jaws 3 in 1983, hebben een negatieve invloed op de duikindustrie.
1983
Craig Barshinger, Karl Huggins en Jim Fulton introduceren de eerste commerciële duikcomputer. Hiermee wordt het steeds eenvoudiger voor duikers om hun diepte, duiktijd en decompressieprofiel bij te houden.
1985
De duikindustrie wordt positief beïnvloed door films als Splash en Cocoon, die een nieuw, positiever beeld van de onderwaterwereld geven.
1989-...
De sportduikindustrie blijft zich ontwikkelen, waarbij steeds meer nadruk komt te liggen op onderwaterfotografie en -video. Duikreizen worden steeds populairder. Apparatuur wordt verder ontwikkeld en verbeterd op het gebied van comfort, duurzaamheid en efficiëntie. In duikopleidingen ligt steeds meer de nadruk op training, veiligheid en bescherming van de onderwaterwereld.

Bron: PADI Encyclopedia of Recreational Diving, multimedia-versie.